X
تبلیغات
آموزش زبان ترکی استانبولی

ضمایر:

در ترکی ضمایر مختلفی داریم که پرکاربردترینشان به شرح زیر می باشد:

۱. ضمایر فاعلی: ضمایری هستند که جایگزین مستقیم اسم می شوند و نقش فاعل در جمله را دارند:

 جمعÇoğul  

مفردTekil      

Bizما         

Ben          من

Sizشما       

Sen           تو

Onlar آنها   

O او               

 

۲. ضمایر مفعولی بی واسطه: ضمایری هستند که در جمله جایگزین مستقیم مفعول می شوند.

 

 جمعÇoğul  

مفردTekil      

Biziما را       

Beni          مرا

 Siziشما را     

Seni        را تو

Onları آنها را 

Onu او را         

 

 

۳. ضمایر مفعولی با واسطه: ضمایری هستند که در جمله جایگزین مستقیم مفعول می شوند و گاها به همراه یک اسم دیگر می آیند.

 

 جمعÇoğul  

مفردTekil      

Bizeبه ما         

Bana         به من

 Sizeبه شما        

Sana        تو به

Onlara  به آنها  

Ona به او             

 

۴. ضمایر انعکاسی: ضمایری که جایگزین فاعل و مفعول با هم می شوند و مفاهیمی چون خودم،خودت ... دارند.

 

 جمعÇoğul        

مفردTekil        

Kendimizخودمان 

Kendimخودم   

Kendinizخودتان  

Kendinخودت   

Kendileri خودشان

Kendisiخودش 

 

۵. ضمایر اشاره : برای اشاره به دور و نزدیک و اسامی به کار می روند.

 

 جمعÇoğul  

مفردTekil      

Bunlarاینها(نزدیک)  

Buاین(نزدیک)   

Şunlarاینها(متوسط)   

Şuاین(متوسط)   

Onlar                 آنها   

O                 آن 

 

۶. ضمایر پرسشی : برای طرح سوال در جمله به کار می روند.

 

Ne? =    چه؟  

Nere? =  کجا؟   

Nasıl? =  چگونه؟  

Ne kadar? = چه قدر؟

Niçin? = چـــرا؟      

Ne zaman? = کی؟چه موقع؟

Hangi? = کدام؟   

Kim? = کی؟ چه کسی؟       

Kaç? =      چند؟    

Kaç tane? =     چند تا؟    

۷. ضمایر مبهم: مهمترین ضمایر مبهم ترکی عبارتند از:  

‌Biri = یکی

Öteki = دیگری

Hepsi = همه

Bazı = بعضی

Başkası = دیگری

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+ نوشته شده توسط محمدرضا شکرگزار در جمعه بیست و یکم اردیبهشت 1386 و ساعت 0:7 قبل از ظهر |

‌ders 1:

Basit bir kaç konuşma:           :چند مکالمه ابتدایی (ساده)

کلمات مربوط به درس اول:

Merhaba! = !سلام

Nasılsınız? = حالت چطوره؟

İyi misin(iz)? = خوبی(د)؟

Benim adım .... = اسم من .... است

Memnun oldum = خوشوقت شدم

Ben de memnun oldum = من هم خوشوقت شدم

Günaydın! = !صبح بخیر

Teşekkürler = متشکرم

(Hadi) hoşça kalın = خداحافظ

İyi günler! = !روز بخیر

İyiyim, teşekkür ederim = خوبم،متشکرم

Anne = مادر

Anneciğim = مامان جونم، مامان جان

Kızım = دخترم

Babam = بابام

Çok iyi = خیلی خوبه

Görüşürüz = همدیگر را می بینیم

Telefonda = پای تلفن

1.Merhaba!

Orhan: Merhaba!

Sibel: Merhaba!

Orhan: Benim adım Orhan.

Sibel: Benim adım Sibel.

Orhan: Memnun oldum.

Sibel: Ben de memnun oldum.

2.Nasılsınız?

Ali bey: Günaydın!

Sevim hanım: Günaydın!

Ali bey: Nasılsınız?

Sevim hanım: İyiyim, teşekkür ederim.siz nasılsınız?

Ali bey: Ben de iyiyim teşekkürler.

Sevim hanım: Hadi hoşça kalın.

Ali bey: Hoşça kalın.

3.Telefonda

kız: Alo, merhaba anne, nasılsın, iyi misin?

Anne: İyiyim kızım, sen nasılsın?

Kız: Ben de çok iyiyim anneciğim.Babam nasıl?

Anne: Baban da çok iyi kızım.

Kız: Görüşürüz anne, hoşça kal.

Anne: Görüşürüz kızım, iyi günler.

 

+ نوشته شده توسط محمدرضا شکرگزار در پنجشنبه بیستم اردیبهشت 1386 و ساعت 10:51 بعد از ظهر |
برخی کلمات پرکاربرد:                 :Kullanımı bazı kelimeler

صبح بخیر               Günaydın

ظهر بخیر                İyi günler

بعد از ظهر بخیر       Tünaydın

عصر بخیر          İyi akşamlar

شب بخیر             İyi geceler

سلام!                  !Merhaba

خدا حافظ             Hoşçakalın

خدا حافظ (کسی که می رود)      Güle güle

خداحافظ (کسی که می ماند)  allahaısmarladık

بله                            Evet

خیر،نـــه                    Hayır

حالتان چطوره؟      ?Nasılsınız

چطوری؟               ?Nasılsın

خــــوبم                     İyiyim

متشکرم              Teşekkürler

تشکر می کنم Teşekkür ederim

خواهش می کنم      Rica ederim

آقا                      Beyefendi

خانم                 Hanım efendi

لطفا                           Lütfen

ببخشید                 Affedersiniz

معذرت می خواهم    Özür dilerim

 

+ نوشته شده توسط محمدرضا شکرگزار در پنجشنبه سیزدهم اردیبهشت 1386 و ساعت 1:57 قبل از ظهر |

قانون هماهنگی حروف صدادار:

در زبان ترکی قانون هماهنگی حروف صداداردر گفتار و نوشتار صحیح نقش به سزایی دارد.

بنابراین حروف ترکی را به دو بخش صدا دار و بی صدا تقسیم می کنیم:

۱. حروف صدا دار:  a،e،ı،i،o،ö،u،ü

2. حروف بی صداb،c،ç،d،f،g،ğ،h،j،k،l،m،n،p،r،s،ş،t،v،y،z  

در این مرحله حروف صدا دار را بررسی می کنیم.

حروف صدا دار از لحاظ حالت زبان و حالت لبها به چهار بخش تقسیم می شود:

1. حروف صدادار خشن (Kalın) :

a,ı,o,u

2. حروف صدادار نرم (İnce) :

e,i,ö,ü

3. حروف صدادار صاف (Düz) :

a,ı,e,i

4. حروف صدادار گـــرد (Yuvarlak) :

o,u,ö,ü

 

Düz

Yuvarlak

Kalın

a,ı

o,u

İnce

e,i

ö,ü

اکنون با دانستن قوانین بالا یاد می گیریم که چگونه یک وا ژه را بنویسیم. بدین ترتیب که اگر آن واژه یک واژه ترکی اصیل باشد و خارجی نباشد اگر اولین مصوت آن کلمه از هــر گروهی باشد باقی حروف هم باید از همان گروه باشند.ماننــــد:

Alın,Kadın,Pahalı,Farsça,Ilık,Sakın

Ekim,Görev,Türkçe,Evli,Bilet,Elli

Çocuk,Oku,Yolcu,Turgut,bulduk

Görür,Öbür,Gözüm,Gördüm,sözlük

                                                                                                                                                       

چند نکته:

1. ممکن است واژه ای تـــرکی اصیل باشد ولی تابع قوانین آوایی ترکی نباشد.مانند:

Kardeş        برادر ،  Anne          مادر،Elma        سیب،Hangi        کدام

در واقع این واژه ها در ابتدا به صورت kardaş,ana,alma,hangı بوده است.اما لهجه خاص شــهر استانبول باعث نرم شدن یکی از حرف ها شده است.

2. در مورد واژه های غیر ترکی هیچ قانونی برای هماهنگی حروف صدادار وجود ندارد و ما مجبور به حفظ کــــردن دیکته صحیح آنها می باشیم.مانند:

Kalem     قلم, Kitap    کتاب, Ayip         عیب, Kafes         قفس, Beyaz         سفید  

Adres      آدرس, Teknoloji       تکنولوژی, Garip         غــریب, Adalet       عدالت 

در این مــرحله حروف بی صدا را بررسی می کنیم. 

حـــروف بی صدا به دو بخش اصلی تقسیم می شوند:

1. حروف بی صدای واک دار: b,c,d,g,ğ,j,l,m,n,r,v,y,z

2. حروف بی صدای بی واک: f,s,t,k,ç,ş,h,p

* برای راحتتر حفظ کردن حروف صداداربی واک آنها را به شکل فستکچی شاهاپ (Fıstıkçı şahap) حفظ می کنیم(به مهنای شهاب پسته فروش).

اکنون با دانســتن اطلاعات بالا به راحتی می توانیم پسوندهای مناسب را برای واژه های خود انتخاب کنیم.

1. اضافه شدن پسوند صامت: در افزودن پسوند صامت دقت می کنیم که اگر آخرین پسوند کلمه مان واکدار بود پسوندمان نیز واکدار و اگر بی واک بود پسوندمان نیز بی واک خواهد بود.مانند:

Çabuk(سریع)+ca          >>>>>    çabukça               (به سرعت)       

Yürek(قـــلب)+de         >>>>>     yürekte                   (در قلب)                

İstanbul(استانبول)+da     >>>>>    İstanbul'da *      (در استانبول)                     

İngiliz(انگلیسی)+ce        >>>>>    ingilizce                 (انگلیسی)   

* در مورد ' (kesme işareti) این توضیح لازم است که برای جدا کردن اسامی خاص (اسامی شهرها، کــشورها ، اشخاص و ...) و عدد و حروف اختصاری از پسوند استفاده می شود.مانند:

1998'ncı yıl                   2000 'den sonra        (بعد از سال 2000)

Saat 12'ye beş var                        (ساعت پنج دقیقه مانده به 12)

 

Ahmet'i çağır              (احمد را صدا کن)        Mehmet'e söyle     (به محمد بگو)

Ankara'ya gidelim       (به آنکارا برویـــم)    Tahran'dan geldi     (از تهـــران آمد)

 

THY'den     (از خطوط هوایی ترکیه)      TRT'de      (در نهاد رادیو-تلویزیون ترکیه)

 

در واژه های اصیل ترکی صامتهای واکدار "b","c","d","g" در پایان کلمه نمی آیند و به جای این حروف معادل بی واک آنها که به ترتیب عبارتند از "p","ç","t","k" استفاده می شود.مانند:

Bulut       (ابـــر) ,Ağaç      (درخــــت)

این قاعده حتی در مورد کلمات دخیل از زبان های دیگر نیز صدق می کند.مانند:

Kitap      (کتـــاب) ,Dert      (درد)

2. اضافه شدن پسوند صامت: هنگام اضافه شدن یک پسوند که با مصوت شروع می شود به یک پسوند که به یکی از چهار صامت بی واک ç,p,k,t ختم می شود صامت بی واک به معادل واکدار خود تبدیل می شود که به ترتیب c,b,ğ,d می باشد.مانند:

Sokak (کوچه) +a                           sokağa     (به کوچه)

Araç (وسیله) +ı                             aracı        (وسیله را)

Şurup (شربت)   +a                        şurubu    (شربت را)

Dert (درد)    +i                             derdi          (درد را)

* افعال از این قاعده مستثنا می باشند، اما سه فعل در ترکی بدین شکل تغییر می کنند:

Gitmek             (رفتن)           >>>>>     Gidiyor       (می رود)

Tatmak         (چشیدن)           >>>>>     Tadıyor       (می چشد)

(انجام میدهد)     Ediyor      <<<<<           (انجام دادن)       Etmek

(مراقب است) düyor     <<<<<            (مراقب بودن)  Gütmek

 * اگر واژه ای به nk ختم شود صامت "k" نه به "ğ" بلکه به "g" تبدیل می شود.مثال:

Çelenk(تاج گل)+i                >>>>>>>>       Çelengi  (تاج گل را)

Renk(رنــگ)+i                  >>>>>>>>        Rengi    (رنگ را)

Ahenk(آهنــگ)+i                >>>>>>>>       Ahengi   (آهنگ را)

 

* هنگام افزودن  پسونذی که با یکی از صامتهای واکدار"d" و"c" شروع می شود به کلمه ای که به یکی از صامت های بی واک "ç","p","k","t" پایان می یابد ،صامت آغازین پسوند بی واک می شود یعنی به معادل بی واک خود تبدیل می شود.مانند:

Dolap(کمد) + dan        >>>>>>>>>>                    Dolaptan (از کمد)

Ağaç (درخت)+ dan     >>>>>>>>>>                     Ağaçtan (از درخت)

Kitap(کتاب) + da        >>>>>>>>>>                     Kitapta (در کتاب)

Sepet (سبد)+ de         >>>>>>>>>>                      Sepette (در سبد)

Sokak(کوچه) + da      >>>>>>>>>>                     Sokakta (در کوچه)

* قاعده بی واک شدن و واکدار شدن صامت ها در موارد زیر نقض می شود:

1. حروف واکدار g در پایان کلمات ماخوذ از زبان های اروپایی، بی واک نمی شود.مثال:

Türklog  ترک شناس  Katalog     (کاتالوگ)Monolog    مونولوگRing   (رینگ)

۲. صامت های بی واک موجود در پایان برخی کلمات اصیل ترکی و نیز برخی کلمات دخیل، هنگام افزودن پسوندهایی که با حروف مصوت شروع می شوند،واکدار نمی شوند.مثال:

Top(توپ)+u                >>>>>>                Topu (توپ را)            

Kırk(چهـــل)+ıncı          >>>>>>                Kırkıncı (چهلمین)

Sap(دسته)+ı                 >>>>>>                Sapı  (دسته را)

Et(گوشت)+i                 >>>>>>>              Eti (گوشت را)

Tüp(کپسول)+ü             >>>>>>>             Tüpü(کپسول را)

Kat(طبقه)+ı                 >>>>>>>              Katı (طبقه را)  

Koç(قوچ)+u                >>>>>>>              Koçu (قوچ را)

۳. در برخی کلمات تک هجایی برای جلو گیری از اختلاط معنایی حروف واکدار در پایان کلمه نیز می آیند.مثال:

At       (اسب) , Ad             (اسم) ; Hac      (حج) , Haç          (صلیب)

 در پایان از استاد محترم آقای ارسلان فصیحی که من از مطالب کتاب ایشان در این پست استفاده ویژه ای کردم تشکر و قدر دانی می نمایم.

 

+ نوشته شده توسط محمدرضا شکرگزار در یکشنبه دوم اردیبهشت 1386 و ساعت 3:41 قبل از ظهر |